12 Temmuz 2011 Salı

AYKUT OĞUT HAKKINDA…



Yazar’ın Kendi Web Sitesinden

"Evrenden torpilim var" kitabının yazarı Aykut Oğut aslında bir sinema, tiyatro oyuncusu ve seslendirme sanatçısıdır. 1996 Yılında mesleğini yapmak üzere 'Dil bilmeden' Amerika'ya yerleşecek kadar da dik kafalıdır.

1996 yılında, "Hayatta istediğim her şeyi elde edebilirim" diyecek kadar pozitif olan Aykut, büyük hayaller ile gittiği Amerika'da benzin istasyonlarında çalışmaktan, bulaşıkçılık yapmaktan, yıllarca dil bilmediği için bir tek arkadaş bile bulamamaktan, beş parasız kaldığı için parklarda yatmaktan, kaçak olduğu için sürekli polisten kaçmaktan depresyona girmiş ve su yerine alkol içmeyi tercih etmiştir. Pozitif kelimesini ve bu kelimeyi her kullananı da hayatından çıkartmıştır.

2000 Yılında Amerika'nın saygın hayat koçlarından biri olan Darel Rutherford ile tanışması ile hayatı 180 derece değişmeye başlamıştır. Darel'ın yarattığı sistem olan "Çözüm Olmak" sistemini önce öğrenmeye sonra öğretmeye başlamış, ve bu süre içinde "SIR - SECRET " belgeselinden tanıdığımız Mike Dooley ile çalışmaya başlamıştır. İki inanılmaz hoca, Aykut'un hayatına yeni bir yön vermesini sağlarken, 2004 yılında Esra Banguoğlu ile tanışması sonucu Abraham - Hicks öğretilerini de katarak, bu üçlünün arasında başarılı olmaktan başka hiç bir seçeneği kalmamıştır. Onca yıl o kadar pozitif iken neden istediklerini elde edemediğini, mutluluğu neden yakalayamadığını sonunda öğrenen Aykut, iki üç yıl gibi kısa bir süre içinde hayatını komple değiştirmiş ve üç sistemi birleştirip, Esra Banguoğlu ile "G.O.D." sistemini geliştirmiştir. 2009 Yılında piyasaya çıkan kitabı "Evrenden Torpilim Var" 70 baskının üzerinde basılmıştır.

Şu an hem Los Angeles hem İstanbul'da yaşayan Aykut, bir yandan oyunculuğa devam etmekte bir yandan bire bir ve Esra Banguoğlu Oğut ile grup hayat koçluğu workshopları yapmaktadır.

Okur Yazar Nane Şekeri yazar hakkında der ki…

Aslında nasıl olduğunu hala tam anlamadığım ve hatırlamadığım bir şekilde Aykut Oğut’un Evrenden Torpilim Var kitabını alıp okudum.

Açık söyleyeyim hiç bu kadar eğlenceli bir anlatım beklemiyordum.Bu konunun hiç bu kadar yalın ve anlaşılır anlatımı ile karşılaşmamıştım.

Çok eğlenerek, daha önce fark edemediğim bir sürü noktanın farkına vararak okudum.Bunda tek etken yazarın süpersonic anlatımı J

Tabiii bu kadar güzel bir anlatım dili bulmuşken ikinci kitabını da hemen aldımJ Okumaya henüz başlayamadım.Okuduktan sonra burada onu da yorumluyor olacağım.

Yazar hakkında daha çok bilgi edinmek isteyenler için www.ayrasehri.com adresine bir tık yeterli olacaktır.

Keyifle okumalar…

10 Temmuz 2011 Pazar

EVRENDEN TORPİLİM VAR


Kİtabın Arka Kapak Yazısı

Siz hiç 150 kilo oldunuz mu? Sizin hiç yabancı bir ülkede bavulunuzu kaybettiğiniz, sabahları mısır gevreğine bira döküp hayatta kalırken günlerce tek kelime bile konuşmadığınız, dayak yedikten sonra girdiğiniz komadan bir gözünüzü kaybetmiş olarak çıkıp tekrar parklara döndüğünüz, annenizi kaybettikten sonra hapiste yatarken babanızı kaybettiğiniz oldu mu?

Benim oldu.

Peki ya sonra o yabancı ülkenin dilinde şakır şakır konuşup hatta seslendirme yönetmenliği bile yaptığınız, o ülkedeki filmlerde başrol oynadığınız, 70 kilo verip filinta gibi olduğunuz, yeni ve mutlu bir hayat kurduğunuz, elinizi attığınız her işi altın yumurtlayan tavuğa çevirdiğiniz, her saniyenizi gülümseyerek geçirdiğiniz, hayatta istediğiniz her şeyi elde etmeye başladığınız oldu mu?

Benim oldu.


Nasıl mı?

Gelin anlatayım...

Okur Yazar Nane Şekeri kitap hakkında der ki…

Düşünce yapınızı, tercihlerinizi şekillendirerek elinizdekileri kaybedeceğinize ya da tam tersi istediklerinizi elde edebileceğinize inananlardanım.Henüz büyük şeyler kazanamasam  Evren ile doğru mesajlaşmaya çalışıyorum.

Şu ana kadar öğrendiğim  ise ; Evren, gidiş yoluna puan vermiyor,sonuca bakıyor J
Bu yazdıklarıma bakarak bir kitap okudum ve hayatım değişti diyeceğimi sanmayın.Birkaç kitap okudum ve bu konuda yol kat ettim.

Evrenden Torpilim Var ise bu tip kitaplar içerisinde en çok verim aldığım,çok eğlenerek okuduğum bir kitap .Alıp bir anda okuyup bitirivermek istedim ama kendimi tuttuuuum ve bölüm bölüm, konu konu içime sindire sindire okumaya çalıştım.

Sonunda bir fark gördüm mü?

Evet.

Aykut Oğut’un çok güzel bir anlatım dili var.Dedim ya çok eğlenerek okudum.Öğle emir kipinde şunu yapın, bunu yapmayın,buna inanın buna inanmayın şeklinde anlatmıyor.Kendi hayatı ve deneyimleri üzerinden elde ettiği tecrübelerini paylaşıyor.Olaylar karşısında uygulayabileceğiniz tercihler sunuyor size.

Ve öyle keyifli bir dille anlatıyor ki bu konularla hiç alakanız , ilginiz olmasa bile çok zevk alarak okuyacağınızı düşünüyorum.Ben okurken sürekli gülümsedim J

Keyifle okumalar…

5 Temmuz 2011 Salı

FOTO ATLAS – YAZ 2011


Bu dergiyi ilk kez alıyorum.Son zamanlarda fotoğrafçılıkla uğraşmaya başladım ve bu konuda kitap, dergi ,internet forumları falan ne varsa okumakla meşgulüm.Bu işi kendi kendine öğrenme isteğinde olduğum için bu tip yayınları çok inceliyorum.

Şu ana kadar okuduğum dergilerin çoğunda bol bol lens ve makine tanıtımlarını, fotoğraf ekipmanlarının tanıtıldığını gördüm.Bu hem benim gibi henüz yolun başındaki biri için kocaman bir yığın oluştururken hem de elimdeki setin ne kadar eksik olduğunu düşünmeme neden oldu.Bu tip dergileri incelediğinizde kendi seviyenizi unutup sürekli şunu da almalıyım, bu olmadan olmaz gibi düşüncelere kapılıyorsunuz.Gerçeğinizden uzaklaştırabiliyor.Belki sonra yol kat ettiğimde o dergileri de düzenli takibime alırım.

Foto Atlas’ı ise onlardan daha farklı buldum.Sizi derginin içinde bir market beklemiyor. Aksine size vizyon ve bilgi katabilecek fotoğrafçılık yazıları var.Ve tabiiii muhteşem fotoğraflarJ

Ören yeri çekimlerini ben de çok sevdiğim için bu ay bu konuda yazılmış bir yazıyı çok beğendim.

10 ayrı fotoğraf sanatçısının çekimlerinde hangi lensleri ve neden tercih ettiklerine dair yazdıkları yazı da çok faideli idi.

Bir de Özel Koleksiyon serisinden Gezi Fotoğrafları Nasıl Çekilir isimli kitapçık hediyesi var.Bu kitapçığı henüz okumadım şöyle bir göz attım. O da çok yararlı gibi görünüyor.Ben Atlas’ın bu kitapçıklarından çok faydalanırım.Hatta bu kitapçık ekine bakıp  o ayki dergi başlıklarına bakmadan dergiyi aldığım da çok olmuştur J

Sadece derginin piyasaya çıkış dönemlerini anlayamadım.Üzerinde YAZ 2011 olarak belirtilmiş.Yıl içinde çeyrek dönemlerde çıktığını düşünüyorum ama sayı 12 demiş.Bu dergi o kadar eski mi?

Bilen varsa bana da söyleyebilir mi?

Keyifle okumalar…

3 Temmuz 2011 Pazar

ATLAS - TEMMUZ 2011


Bu Pazar günümü tam anlamıyla Atlas dergisinin Temmuz sayısı ile dolu dolu geçirdim.Süperdi.Tavsiye olunur J

Elimde dergi yattığım yerden bir sürü yere gittim yine.Gezdim, fotoğraf çektim,gittiğim yerlerdeki insanlarla sohbetler ettim.

Atlas Dergisi Temmuz ayı sayısında neler bulabilirsiniz?

İçerikten önce eki ile başlamak istiyorum çünkü bu ayki eki Tatil Atlası J

Türkiye’de görülmesi gereken belli başlı yerlere ait konaklama, yeme içme, irtibat ve gezilecek noktaları ile ilgili çok güzel hazırlanmış bir rehber.İlk işim hiç üşenmeden kaç yer tanıtılmış ve ben bunlardan kaç tanesini gezmişim diye saymak oldu.Toplam 158 yer önerilmiş ben bunların 49 ‘unu görmüşüm.Biraz hayal kırıklığına uğradım.En azından yarısını falan bulur sanmıştım ama öyle değilmiş. Özellikle Karadeniz bölgesinde nerdeyse sınıfta kalıyordum.Çoğu yeri görmemişim.Şimdi gezme plan ve hayallerime daha çok yer ve öncelik vereceğim J

Gezmek falan deyince, hele bir de gezme konusunda pek bereketli bir yıl geçirmeyince böyle elime geçen ilk gezi rehberinde klavyeme kuvvet yazıyor da yazıyorum .

Hızlı bir şekilde bu ruh halinden sıyrılarak dergi içeriğinden bahsetmeye geçiyorum.

Dergideki konuları açıkçası seçerek okudum.Bazılarına göz gezdirdim sadece.

Öncelikle Gökçeada’da Sörf Tutkusu yazısında başlıktan da şıpadanak anlaşıldığı üzere Gökçeada’nın sörf açısından önemli bir merkez olmasından bahsediliyor.Gökçeada’yı detaylı bir şekilde gezmiş ama mevsimi uygun olmadığı için denizine girememiş biri olarak yazıyı okurken hiç zorlanmadan kendimi Gökçeada’da buluverdim J

Sayfalarda ilerlediğinizde Kütahya’daki siyanür faciasında son gelinen noktayı güzel ve net bir özetle buluyorsunuz.Şimdi gündemde değil ama artık hayvan ölümlerinin başladığı ve insanların hastaneye kaldırıldığından bahsediliyor.

Dedim ya daha çok ilgimi çeken yazıların tamamını okudum diye.Amasra’da yapılması planlanan termik santral projesinden haberdar oldum.Bu proje için 3 bin 500 dönümlük bir ormanın feda edilmesi gerektiği belirtilmiş.Bakalım bu çalışma ne yönde ilerleyecek?Bu konuda bir platform oluşturulmuş.Platformun internet sitesi : www.bartinplatformu.org.

Derginin içinde hoplaya zıplaya ilerlerken okuduğum sıradaki yazı Mardin Midyat’a bağlı Mercimekli ( eski adı Hebsınes) köyünde yaşayan çok kültürlülüğümüzün örneklerinden Mıhellemiler ile ilgili yazıda duruverdim okumak için.Kültürel yapıları, günümüzde geleneklerini yaşatma şekilleri anlatılmış bu yazıda.Ayrıca Mıhellemiler’in dünyada yaşadığı ve güçlü olduğu ülkeler de belirtilmiş.Hiç bilmediğim bir konuydu benim için aynı ülkede yaşadığımız kültürleri tanımak adına faideli oldu.

Konya –Karaman bozkırlarının son yıllardaki yağışlarla nasıl yeniden eski verim ve güzelliğine kavuştuğu Bozkır’ın Dirilişi yazısında anlatılan bir başka konu.Burada fotoğraflar çok güzel.

Ve en son olarak bu yıl 400.doğum yılının kutlandığı Evliya Çelebi’nin gözünden İstanbul’un Tılsımları işlenmiş.İstanbul’u düşmalarından koruyan bu tılsımların neler ve nerelerde olduğu,şehri nasıl koruduğu anlatılmış.Çok keyif alarak,çok ilgilenerek okudum Tılsımlarla ilgili yazıyı da.

İşte 1 günde böyle Türkiye’nin çeşitli yerlerine gidip,hiç bilmediğim kültürlerle tanıştım Atlas Dergisi Temmuz sayısı ile birlikte.Ben çok iyi vakit geçirdim. Okumak isteyenler olur ise;

Keyifle okumalar…

30 Haziran 2011 Perşembe

ZÜLFÜ LİVANELİ HAKKINDA…



Tam adı Ömer Zülfü Livanelioğlu’dur. Ankara Cumhuriyet Lisesi mezunudur. Daha sonraki tarihlerde ABD Fairfax Konservatuarı'nı bitirmiştir. Zülfü Livaneli bağlama çalmayı teyzesi Nazmiye (Türeli) Yücel'in eşi olan eniştesi Turhan Yücel'den Ilgın'da yaşadığı yıllarda ve yaz tatillerinde öğrendiğinde, eniştesi Turhan bey'in hayatını değiştirecek bir sermayeyi kendisine hediye ettiğinden haberi yoktu.

Zülfü Livaneli, müziği ile birçok ulusal ve uluslararası ödül aldı ve eserleri Joan Baez, Maria Farandouri, Maria del Mar Bonet, Leman Sam gibi onlarca yerli ve yabancı sanatçı tarafından yorumlandı. Kültür, sanat ve politika alanında Türkiye’nin önemli isimlerinden birisi olan sanatçı, sanat yaşamı boyunca 300'e yakın besteye ve 30 film müziğine imzasını attı.

Türkiye'den ansızın ayrılarak İsveç'e sürgün yıllarında bulaşıkçıklık dahil muhtelif işlerde çalışan Livaneli'nin en büyük arzusu bir gün Türkan Şoray ile tanışabilmek ve o zaman Türkiye'de suçlanan kişilerin uğrak yeri haline gelen İsveç'te bulunan ünlü yazar, gazeteci veya şairlerle karşılaşabilmekti.

Bugüne kadar dört uzun metrajlı film yönetti: "Yer Demir Gök Bakır", "Sis", "Şahmaran" ve "Veda". Valencia Film Festivali'nde "Altın Palmiye" ve 1989'da Montpelier Film Festivali'nde "Altın Antigone" ödülüne layık görüldü. "Sis", "En iyi Avrupa Film Ödülü"ne aday gösterildi. Sanatçının filmleri Türkiye, ABD, Fransa, Almanya, İsviçre, ve Japonya'da gösterime girdi ve BBC, WDR, İspanya, Kanada ve Japon televizyonları gibi birçok televizyon şirketine satıldı.

Ekim 1986'da Cengiz Aytmatov'un daveti üzerine Federico Major, Yaşar Kemal, Arthur Miller ve diğer ünlü sanatçı ve düşünürlerin katıldığı Kırgızistan ve daha sonra Wengen, Granada ve Mexico City'de toplanan Issyk - Kul Forumu'nda yer aldı.

Livaneli, Elia Kazan, Jack Lang, Vanessa Redgrave, Arthur Miller, Mikhail Gorbaçov gibi ünlü kişilerle birlikte dünya kültürünün ilerlemesi ve dünya sanatlarının gelişmesine katkıda bulunmak üzere çalışmalarda bulundu.

1996 yılında Paris’te merkezi bulunan UNESCO (Birleşmiş Milletlerin Eğitim Kültür Bilim Kurulu) tarafından büyükelçilik verilen sanatçı Livaneli, 1978 yılında yaptığı "Nazım Türküsü" adlı albümde Nazım Hikmet'in şiirlerinden bestelediği şarkıları bir araya getirdi.

"Arafatta bir çocuk","Geçmişten Geleceğe Türküler", "Sis", "Orta Zekalılar Cenneti", "Diktatör ile Palyaço", "Sosyalizm öldü mü", "Engereğin Gözündeki Kamaşma" ve "Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm" ve "Mutluluk" ve Leyla'nın Evi,Sevdalim Hayat, Son Ada ve Sanat Uzun,Hayat Kisa,Serenad kitaplarının yazarı olan Livaneli, hâlen Vatan Gazetesi'nde köşe yazarlığına devam etmektedir. Sanatçı uluslararası kültür çevrelerinde tanınmakta ve saygı görmektedir.

Ömer Zülfü Livaneli Ülker Hanım'la evlidir ve bir kızı vardır. Kızı Aylin Livaneli eğitimi ve yaptığı pek çok işten sonra müzik ile ilgilenmiş. 5 albüme imza atmıştır. Müziğe ara veren Aylin Livaneli şuan yurt dışında ekonomi üzerine eğitim almaktadır.Yayınlanmış 3 kitabı bulunmaktadır. Livaneli vejeteryandir.

19 Mayıs 1997 tarihinde, Ankara Hipodrom meydanında verdiği konsere 500.000 kişinin katılmasıyla Türkiye'nin en büyük konserini gerçekleştirme ünvanını kazanmıştır.

Okur Yazar Nane Şekeri yazar hakkında der ki…

Zülfü Livaneli’yi çok çok çok severim.Müziğini, kitaplarını, konuşma tarzını…

Bu kadar sevdiğim bir sanatçının henüz hiçbir konserine de gidemedim. Kısmet.Belki kısa süre sonra bu fırsatım olur. (Sevgili Evrenciğim, buradaki mesajım sanadır :))

Daha tam bilinçli bir okuyucu olmamışken Livaneli’nin kitapları üzerine bir arkadaşımla konuşurken amcasının sanatçıların kitaplarını kendilerinin yazmadığını başkalarına yazdırdığını söylemişti Livaneli’nin de kitaplarını kendisinin yazmadığını bu konuşmaya eklemişti..Ben de toyluk yapıp inanmıştım.(ortaokul yılları falan.küçüktüm J)

Daha sonra da listemde farklı yazarlar öncelikli oldu.

Kitaplarını okumaya başladığımda ise her seferinde sorgulamadan o bilgiye inanışıma kızmışımdır.
Hem bilgili, hem vizyon sahibi hem de bu ülkeyi çok seven bir sanatçının kitaplarını da okumak isterseniz ( şimdiye kadar okumamış iseniz tabii) bir tanesini alıp okuyuverin.

Zülfü Livaneli’nin kendi sitesine bakmak isterseniz http://www.livaneli.net/ adresine tıklamanız yeterli.

Keyifle okumalar…

29 Haziran 2011 Çarşamba

SEVDALIM HAYAT


Kitabın Arka Kapak Yazısı

Bir Anılar Denizi…

Ankara’da uzak iklimleri merak eden gençlerin kitap okuma merakından başlayıp hücrelere,dağlara ve ıssız Avrupa başkentlerine uzanan bir macera bu…

Öncelikle benim ama bir anlamda hepimizin hayatına dair bir anlatı.

Kitabı okuyacak olan genç kuşakların ,bizimkinden daha mutlu bir Türkiye’de yaşamalarını dilemekten başka bir şey gelmiyor elimden.

Okur Yazar Nane Şekeri kitap hakkında der ki…

Zülfü Livaneli bu kitabında kendi hayatını çocukluğu, eğitimi, Türkiye ve Yurtdışında yaşadığı sıkıntılı dönemlerini anlatıyor.

Zülfü Livaneli’nin konuşma şeklini de çok severim. Bu kitabı okurken sanki okumuyorum kendisi bana anlatıyor hissine kapılmıştım.

Türkiye’nin geçirdiği zor dönemleri daha iyi anlayabilmek için de yararlanılabilecek bir kitap.

Hiç sıkılmadan, güzel akıcı anlatım tarzına kendinizi kaptırıp gidiyorsunuz.

Keyifle okumalar…

26 Haziran 2011 Pazar

LEYLA’NIN EVİ


Kitabın Arka Kapak Yazısı

Kimi zaman bir savaş bir kentin, bir ülkenin kaderini değiştirir, kimi zaman bir tek kişi koca bir ailenin…

Leyla: Yalılarda doğmuş büyümüş bir paşazade, bir Osmanlı soylusu…

Ali Yekta: Uşaklık kaderini değiştirme ihtirasıyla yanıp tutuşan bir İstanbullu…

Rukiye-Roxy: Almanya’da doğmuş, seks modelliği yapmış bir hip-hop’çı…

Livaneli, birbirini hiç tanımayan bu üç ayrı kişiliğin yaşamını, bir “İstanbul romanı”nda birleştiriyor.

Kentlisi-köylüsü, varsılı-yoksulu, din hocası, söz sahibi bankacısı, gazetecisi… Her birinin bir nedenle ötekinin yaşamına girdiği, onu değiştirdiği günümüz Türkiyesi… Ve bir roman kahramanı gibi öne çıkan pırıltılı Boğaziçi’nde, Bosnalılar Yalısı’nın ilginç dünyası…

Leyla’nın Evi, dünyada sadece yaptığı müzikle değil, çeşitli dillere çevrilen, sinemaya aktarılan ve ödül alan kitaplarıyla da tanınan Livaneli’nin Mutluluk’tan sonraki romanı…


Okur Yazar Nane Şekeri kitap hakkında der ki…

Leyla’nın Evi, Zülfü Livaneli’nin yine çok zarif ve sade anlatımı ile okuyabileceğiniz bir romanı.

Kitabın kahramanı Leyla Hanım’ın evinin  insanı öfke içinde bırakan bir dalavere ile görgüsüz ve hırs içindeki kişilerce elinden alınması ve sonrasında valizi ile kapısının önünde beklemesi çok etkilemişti beni.

Romandaki tüm kahramanlar birbirinden çok farklı hayatlar,kültürler yaşayan kişiler.Bir şekilde kesişen hayatlarında öncelikle birbirlerini anlayamasalar da doğru iletişimi kurabildiklerinde bu adımın kendilerine sağladığı yeni ve daha güzel hayatlarının sonuçlarını yaşamaktalar.

Sürükleyici ve güzel bir hikaye anlatılmış.

Roman Tiyatrokare tarafından da sahnelendi.

Keyifle okumalar…