7 Kasım 2011 Pazartesi

BEŞİNCİ BAŞUCU KİTABIM


Evet, bugün kitapçıdan aldığım son kitapların arasından bir tanesini daha başucu kitabım olarak ayırdım.

Ayırdım da kitabımı yerine koyarken fark ettim ki bu benim beşinci başucu kitabım olmuş.

Şu anda fotoda da gördüğünüz üzere bir başucu kitap kulesine sahibim.

Keyifle okumalar…

Not:Akşam ve sabah serviste okuduğum kitabım bu gruba dahil değildir.

6 Kasım 2011 Pazar

AMERİKAN TANRILARI


Kitabın Arka Kapak Yazısı

HAZIRLANIN… FIRTINA YAKLAŞIYOR…

Yarattığı kahramanlar ve atmosferlerle hayal gücünüzü şenlendiren Neil Gaiman, Amerikan Tanrıları’nda size hem tanıdık hem de tamamen yabancı bir dünyanın kapılarını aralıyor…

Amerika’da tanrılar ve mitolojik yaratıklarla yapacağınız bu müthiş yolculuk başınızı döndürecek…

Geçmişte birtakım kirli işlere bulaşmış olan Gölge, cezasını tamamlamak üzeredir. Artık tek istediği, eşi Laura’yla birlikte sessiz sakin bir yaşam sürmek ve beladan mümkün mertebe uzak durmaktır. Ta ki, eşinin korkunç bir kazada hayatını kaybettiğini öğrenene kadar.

Cenazeye gitmek üzere bindiği uçakta bir adamla tanışır. İsminin Çarşamba olduğunu söyleyen bu düzgün giyimli, yaşlı adam, Gölge hakkında hiç kimsenin, hattâ kendisinin bile bilmediği şeyler anlatır ve... onu yaklaşan fırtınaya karşı uyarır. Bundan böyle artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır, çünkü günlük hayatın o sakin yüzeyinin altında, Amerika’nın ruhunu ele geçirmek için büyük bir savaş kopmak üzeredir.

“Amerikan Tanrıları bir tür mucize. Okunması gereken çok önemli bir kitap…” Jonathan Carroll
"Gizem, hiciv, seks, dehşet, şiirsel anlatı –Amerikan Tanrıları tüm bu unsurları bir araya getirerek okuyucuyu avucunun içine alıyor.” The Washington Post

Okur Yazar Nane Şekeri kitap hakkında der ki…

Kitap içeriğinden önce kitabı aldığımdaki ruh halimi anlatmak istiyorum J

Kitabın çıktığını duymuştum ama bir türlü kitapçılarda bulamamıştım.Sonraaaa birden rafta karşımda görünce mutluluktan uçarak kitabı alıp hemen kasaya gittim ve alıverdim.Bu süreyi çok net hatırlamıyorum.Pek kendimde değildim, mutluluk sarhoşu diyebilirsiniz J

İşte ben böyle öpe okşaya kitabı alıp kitapçıdan çıktım.Tam emin eğilim ama havaya zıplayıp ayaklarımı yandan falan da birbirine vurmuş olabilirim J

Ne yapayım çok seviyorum bu yazarı ve kitaplarını J

Akşam eve geldiğimde annem ”senin elinde okuduğun bir kitap var.sen onu bana ver ben önce okurum” dedi.Resmen kitabıma el koydu.Neyse annemdir, o da Gaiman’ı çok seviyor diyerek teselli ettim kendimi.
Ama annem kitabı okudukça “ay bu ne biçim bir kitap, ne kadar açık saçık.sen bunu okuma “demeye başladı J Bitirdiğinde de fikri kesinlikle değişmemişti J

Şimdi kendi yorumlarıma geçiyorum.Evet, kitap biraz yaş sınırı istiyor.Yıldız Tozu,Koroline gibi değil.Ama Gaiman’ın karanlık tarzı,son derece ilginç konu ve karakterleri kullanması ile yine harika bir kitap.
İlk kez Gaiman okuyacaklar için pek uygun bir başlangıç olduğunu söyleyemem.Yıldız Tozu,Mezarlık Kitabı, Yokyer Gaiman ile tanışmak için çok daha uygun kitaplar olacaktır.Eğer çok sevmiş iseniz bu kitapları, hemen Amerikan Tanrıları’nı da okuyun. Ama saydığım bu kitaplara ısınamadı iseniz Amerikan Tanrıları’nı hiç okuma listenize almayınız.

Kitabın konusuna gelince.Eski zamanlarda Amerika’ya göç eden insanlar kendi inançları ile kendi tanrılarını da bu yeni kıtaya getirmişleridir.Mısır Tanrıları,Afrika Tanrıları…

Tüm bu tanrılar artık günümüzde güçlerine eskisi gibi sahip olmadan, hatta sıradan hayatlar  yaşamaktadırlar.Bir de bunun üzerine kendilerine savaş açan Medya, İnternet gibi yeni tanrılarla uğraşmak ve sonunda savaşmak zorunda kalırlar.

Eski Tanrıları toparlamak, bir araya getirmek ve örgütlemek ise kendisi hiç de tekin biri olamayan Çarşamba tarafından yapılmaktadır.Bu görevde Çarşamba, kendisine yardımcı olarak (biraz da hile ile) Gölge’yi seçer.

Ve böylece kahramanımız Gölge başlarda tam olarak neyin içerisine daldığını bilmeden savaşın ortasında kalıverir.

Eski ve Yeni Tanrılar’ın savaşındaki sonuç ise ilginçtir.

Keyifle okumalar…

1 Kasım 2011 Salı

GREGORY NORMINTON HAKKINDA…


Okur Yazar Nane Şekeri yazar hakkında der ki…

Yazar hakkında çok uzun uzadıya bilgi edinemedim.Sadece kitabın arkasında birkaç cümle.Bu nedenle direk kendi yorumlarımı yazacağım.

Kitabın arkasında İngiliz bir yazar olduğundan,Oxford Üniversitesi’nde İngiliz edebiyatı üzerine çalışmış ve oyunculuk eğitimi almış olduğundan bahsediyor.

Aptallar Gemisi ilk romanı.Ve benim bulabildiğim kadarı ile Türkçeye çevrilmiş olan tek romanı.

Ben hikayelerini keyifle okumuştum.Resimdeki karakterlerle hikayelerini eşleştirmiştim.

Keyifle okumalar…

28 Ekim 2011 Cuma

APTALLAR GEMİSİ



Kitabın Arka Kapak Yazısı

16. yüzyıl ressamlarından, ömrü boyunca katı ahlakçı egemenlerin hışmına direnen ve sonunda hunharça öldürülen Hieronymus Bosch'un "Aptallar Gemisi" adlı tablosunun karşısındayız...

Gregory Norminton, Bosch'un kahramanlarının ağzından anlattığı; kimi komik, kimi düşündürücü, kimi duygusal, ama hepsi de incelik ve zeka yüklü öykülerle, bu ünlü tabloyu dillendiriyor bizler için.

Keyifle okuyacağınız renkli ve düşündürücü bir öykü-roman.

Okur Yazar Nane Şekeri kitap hakkında der ki…

Aslında  eski bir kitap.

Bosch hakkındaki kitaptan bahsedince uzun zaman önce okunup kitaplığımdaki yerini almış bu kitaptan da bahsetmek istedim.

Kitabı alırken ne anlattığı ile hiç ilgilenmemiştim.Bosch’un en bilinen tablolarından Aptallar Gemisi’ndeki karakterler üzerine öykülerden oluşan bir kitap olduğunu öğrenmem yetmişti .Bosch’u sevdiğimi söylemiştim J

Sonra kitabı çok da sevdim.Resimdeki her bir karakter için yazılmış ayrı bir öykü vardı.

Benim kadar Bosch sever misiniz bilemem ama değişik bir anlatım tarzı ile hikaye okumak ister iseniz bu kitaba bir göz atınız .

Keyifle okumalar….

22 Ekim 2011 Cumartesi

HIERONYMUS BOSCH


Nefis bir kitap serisi keşfettim.Yapı Kredi Yayınları’nda ressamların hayatlarını eserlerini anlatan kitaplar serisi.

Ben ilk olarak en sevdiğim ressam olan Hieronymus Bosch’un kitabını aldım.Ve çok beğendim.Kitaptaki anlatımın yalınlığının yanında Bosch’un resimlerini hem bütün olarak hem de içersinden kesitler alarak göstermesi çok başarılı.Çünkü Bosch’un resimleri bitmeyen detaylarla dolu.Hepsini bu kesitlerde göremeseniz de resmin bütününde gezebilmeniz, görebileceğini en fazla detayı görebilmeniz için çok faydalı.

Bu özelliğin üzerinde neden durduğumu hemen açıklayayım.Lise’de Bosch’un Cehennem resminin  reprodüksiyonunu almıştım.Hala odamda duvarımda asılıdır ve ben neredeyse 18 senedir hala yeni  yeni detaylarını görebilmekteyim J Her tablosunu böyle çalışan bir ressamın resimlerinde dolaşırken hele de ilk kez ise bir rehber hiç de fena olmuyor J

Bosch hakkında okuduğum ilk kitap bu değil.Daha önce okuduklarımda ya da onun hakkındaki yazılarda Bosch’un eşi benzeri olmayan hayal gücü hep rahatsız bir düşünce yapısı ile dolaylı ya da dolaysız ilişkilendirilmişti.Bu kitapta öyle değil ve bu beni çok mutlu etti.Dehasının fark edildiğini görmek çok güzel.

Böylelikle Bosch’un neden benim en favori ressamım olduğunu da açıklamış oldum.Muhteşem hayal gücü!!!!! Beni büyülüyor.

Hadi diğer favori ressamlarımı da söyleyivereyim Frida Kahlo ve Dali.Yine hayal gücü işte J

Uzun yıllar resim yaptım.Resimle çok içli dışlı oldum.Uzun zaman sonra sadece okuyarak edilgen bir şekilde de  olsa resim dünyasına adım atmak da çok iyi geldi.

Çok kısa zamanda şıp diye okunacak bir kitap ama ben başucu kitabı olarak okudum.Her gün uyumadan önce Bosch hakkında okumak ve resimlerini incelemek çok dinlendirici oldu.

Ressamı bana göre çok güzel anlatan kitaptan alıntı bir ifade ile yazımı burada sonlandırıyorum.

“Bu ressamın eserlerini diğer ressamların çalışmalarından farklı kılan şudur : diğerleri insanın dış görünüşünü resmetmeye çalışırken,Bosch insanın iç dünyasını ,iç görünüşünü resimlemeye çabalamıştır” – Juan de Siguenza

Keyifle okumalar…

9 Ekim 2011 Pazar




1960 doğumlu. Lisans, master ve doktora eğitimini Ege Üniversitesi Felsefe Bölümü’nde yaptı. Halen aynı okulda öğretim üyesi.

Yayımlanmış beş kitabı var: Suskunlar (2008), Puslu Kıtalar Atlası (1995), Kitab-ül Hiyel (1996), Efrâsiyâb’ın Hikâyeleri (1998), Amat (2005).

Can Yayınları kurucusu yazar Erdal Öz'ün anısını yaşatmak amacıyla ailesi ve yayınevi tarafından verilen Erdal Öz Edebiyat Ödülü'ne bu yıl, yazar İhsan Oktay Anar layık görüldü.

Okur Yazar Nane Şekeri yazar hakkında der ki…

Sevdiğim yazarlar sorulduğunda birçok yazar ismi sıralayabilirim.

Ama üç tane yazar var ki bu yazarların kitaplarının içerikleri,neyi anlattıkları hiç umurumda olmadan sadece onlar yazdı diye sorgusuz alır okurum.

İhsan Oktay Anar, Neil Gaiman  ve Trevanian .

İhsan Oktay Anar ise içlerinde ilk sıradaki favori yazarımdır.

Ama kitaplarını okurken ne kadar kendimi iyi hissediyorsam,yine o kitapları blogumda yazarken o kadar zorlandım.Anlatılacak o kadar çok şey var ki…

Kısaca şöyle söyleyeyim.Okumaktan çok büyük keyif aldığım,muhteşem tarzının büyük  hayranı olduğum bir yazar.

Duymamış olan olduğunu sanmıyorum ama okumayan varsa hiç zaman kaybetmeden bir kitabını alıp okuyuverin J

Keyifle okumalar…

8 Ekim 2011 Cumartesi



Kitabın Arka Kapak Yazısı

Eflâtun rengi hayaller kuran bir "suskun"un sözleridir, bu roman. İşittiğini gören, gördüğünü dinleyen, dinlediğini sessizliğin büyüsüyle sırlayan ve tüm bunların görkemini hikâye eden bir adamın alçakgönüllü dünyasına misafir olacaksınız, satırlar akıp giderken. O ise, muzip bir tebessümle size eşlik edecek, sessizce... Sayfaları birer birer tüketirken, benzersiz erguvanî düşlerin "gerçekliği"nde semâ edeceksiniz ve bu düşlerden âdeta başınız dönecek.

Hayat kadar gerçek, düş kadar inanılmaz bu dünyanın tüm kahramanlarının seslerini duyacak, nefeslerini hissedeceksiniz. Çünkü Suskunlar, sessizliğin olduğu kadar, seslerin ve sözlerin, yani musikînin romanıdır. Sonsuzluğun derin sessizliğinin "nefesini üfleyen" ve ona "can veren" bir adamın hayallerinin ete kemiğe bürünmüş kahramanları, en az sizler kadar gerçektir; ya da siz, en az onlar kadar bir düş ürünü... Bağdasar, Kirkor, Dâvut, Kalın Musa, İbrahim Dede Efendi, Rafael, Tağut, Veysel Bey ve diğerleri... Onlar, sessizliğin evreninden İhsan Oktay Anar'ın düş dünyasına duhûl ederek suskunluklarını bozmuşlardır.

Bir meczûp aşkı tattı, bir âşıksa aşkına şarkılar yazıp ruhunu maviyle bezedi; diğeri, kaybolduğu dünyada bir sesin peşine düşerek kendini buldu. Nevâ, belki de, herkesin âşık olduğu bir kadının pür hayâliydi. Hayâlet avcısı, kendi ruhunu yakalamaya çalıştı. Zâhir ve Bâtın ise, zıtlıkların muhteşem birliğinde denge bulan iki ayrı gücün cisimleşmiş hâliydi.

Suskunlar'ı okuduktan sonra aynaya bakmak, yansıyan aksinizde gerçeği görmek, gördüğünüzü işitmek ve duyduklarınızla sağırlaşıp susmak isteyeceksiniz. Sayfalar tükenip bittiğinde, kim bilir, belki de "suskunlar"dan biri olacaksınız...

Okur Yazar Nane Şekeri kitap hakkında der ki…

İhsan Oktay Anar’ın son kitabı.

Bu kitabı okurken ilk kez keşke musıkiden anlasaydım ,kitapla daha çok bağ kurabilirim diye düşünmüştüm ama çok da üzerinde durmamıştım .

Hatırladığım en net şey de bu.Sanırım o zaman doğru bir değerlendirme yapmışım.Çünkü şimdi kitabı anlatmak üzere bilgisayarın başına geçtiğimde klasik Anar anlatımı ve bu tespitim haricinde hiçbir şey hatırlamadığımı fark ettim.Ne bir karakter, ne de bir kesit, ne de bir his…İlginç!

Şu ana kadar okuduğum hiçbir kitapta böyle bir durum olmamıştı.Sanırım kitap ile yeterli iletişim kurmadan okumuşum ya da kafamın dağınık olduğu bir dönemde yeterli ilgi ile okumamışım.

Bir ara yeniden okuyayım.

Keyifle okumalar…